15 Haziran 2011 Çarşamba

sevgili iğrenç duvarım

Kinden, hınçtan, öfkeden, irinden duvarlar örüyoruz bazen, hayatımızın etrafına. Kanıksanmış alışkanlıklar mı, yoksa sürüp gitmekte olan durağan devridaim mi dürter insanı, bilemem, ama kimi zaman bir söz, kimi zaman bir tavır, kimi zaman bir yanlış anlamadır, günübirlik koyduğumuz tuğla, bu sevimsiz duvara. Sağ olsun, sevdiğimiz insanlar da omuz verip, duvarı tamamına erdirmemize yardımcı olunca da...

Yapmak zordur, yıkmak kolaydır derler ya... Bu duvarı yapmak pek zor olmuyor, kendiliğinden örülüveriyor ama yıkmak zor. Sahipleniveriyorsunuz üstelik sevimsizliğini bile bile...