30 Ekim 2011 Pazar

bir ben var bende, benden hazzı yok

içimdeki ikinci bir benle tartışıp duruyorum kıyasıya. otorite mücadelemizle, birbirimize karşı haklı çıkma gayretimizle tamamen farklı iki kişiyiz. ona bir isim vermedim, o kadar. birbirimize tahammülümüzün olmadığı, birbirimize diş bilediğimiz zamanlar çoğunlukta. hani somut olarak karşılaşabilsek, saç saça, baş başa birbirimize gireceğimiz derecede bu zıtlık. kendimle barışık olduğum zamanlarda bile, o ikinci ben'e nispet yapar gibi seviyorum kendimi. bu sevgiden ona düşen bir pay bırakmıyorum yani.
iyi de aynı ruhta neden bu kadar ayrıyız, hatta hasım olabiliyoruz ki, birçoğuna göre varolmayan bu ikinci benle?
aramızda çok fazla far var bi kere. inatlaşıyoruz birbirimizle. ben iyi niyetler besleme gayretine girsem, o için için fesatlıklar yetiştirme gayretinde. ona uyup, kötü niyetlere yönelsem, kahkahalar atarak, aslında aslında her zaman böyle  biri olduğumu bağırıyor suratıma.
yanımda değil, karşımda olmayı seviyor her daim. üstünde durmadan, üstünkörü geçip gitmeme izin vermiyor. ayrıntıları gözüme sokup duruyor. özü perdelemeye çalışıyor. uykumu bölüyor, felaket senaryoları diziyor, her şeyi olduğu gibi görmeme mani oluyor.
ben kendimi savundukça, o da kendini savunuyor... ben onu anlamaya çalıştıkça anlaşılmaz bir hal alıyor, işimi zorlaştırıyor, aramızda bitip tükenmeyecek husumeti, mücadeleyi sezdirip pişman ediyor. ben beyazsam o karalara bürünüveriyor. safına geçmeme izin vermiyor. karşımda olmasının varlık sebebi olduğunun farkında. ben bazen unutuveriyorum, ama o hep tetikte ve asla ödün vermiyor.
bu yazıyı da bağlayamayacağım... sürer gider bu durum...

1 yorum:

Recep Altun; dedi ki...

Merhabalar,

Yazınızın başlığı ve konusu hemen bana Yunus Emre'yi hatırlattı. Ne kadar doğru hatırlıyorum tam bilmiyorum ama "bir ben vardır bende, benden içeri" dizesinin Yunus Emre'nin bir deyişindeki dizelerden biri olduğunu sanıyorum. Evet buldum beyiti ve sizinle paylaşmak istedim.

"Beni bende demen bende değilim
Bir ben vardır bende benden içeri."

Hep çatışmışızdır bu içimizdeki benle. Bence o yüreğimizin sesidir ve bedenimizde tek doğru sesi çıkaran da o güzel yüreklerimizdir. Onun için hep "yüreğinin sesini dinle" derler ya.

Kalemin ve yüreğin güçlü ve daim olsun.

Selam ve dualarımla birlikte güzeller Güzeli'ne emanet olun. Saygılarımla.